maak van mijn moeder een sneeuwende tuin om te planten
witte jasmijn en de theeroos wordt wit
voller geluid komt vanuit binnenkanten
zoals de vrucht in de pit

maak van mijn moeder twee kameleons zonder ogen
groen gokte hij en hij streelde haar buik
die zij dieprood naar hem toe had gebogen
waarna iets mooiers ontluikt

maak van mijn moeder een lichtkathedraal in een kistje
open het elleke ochtend en hoor
hoe zich daarbinnen een meerstemmig misje
opent om wat het verloor

maak van mijn moeder hetzelfde maar ijzeren meisje
breng haar met krachtige vuistslagen groot
breng haar wat troost of een slim toverwijsje
want in dit lijf gaat zij dood

turn my mother into a luxuriant garden of snow
creamy-white jasmine and roses grow white
the fullest of sounds come deep from within
like fruit in the stone

turn my mother into chameleons two without eyes
green he gambled and stroked the chest
she’d curled towards him, deepest red
so something beautiful might arise

turn my mother into a cathedral of light in a box
in the morning lift up the wooden lid and listen
to the many-voiced mass that begins
a celebration of loss

turn my mother into the same girl but iron
raise her this time with more powerful blows
console her or teach her some smart magic spells
because in this body she’s dying